Kochani nie będę już pisała bloga niestety , ale nie dokończę już go ponieważ brak czasu , weny też nie ma , a po za tym jest co raz więcej już blogów o Neymarze i we wszystkich prawie jest to samo więc nie widzę sesnu pisać dalej .
I raczej już nie wrócę do pisania nie powiem była to dla mnie sama przyjemność dla was pisać , ale tak już postanowiłam .
DZIĘKUJĘ WSZYSTKIM , którzy to czytali i jest mi nie zmiernie miło za wszystkie komentarze i wyświetlenia
A tak to już chyba wszystko życzę wszystkim miłych i zdrowych wakacji <3 DZIĘKUJĘ JESZCZE RAZ
sobota, 27 czerwca 2015
czwartek, 18 czerwca 2015
5 rozdział
złapał mnie za nadgarstek i powiedział mi ...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- Martina mam do ciebie pytanie a bardziej prośbę - zapytał zakłopotany Neymar
- Słucham - powiedziałam z uśmiechem
- Bo wiesz jak ci to powiedzieć - Neymar swoje oczy skierował na moje ręce
- Nie bój się powiedzieć przecież nic ci nie zrobię - zaśmiałam się lekko
- Czy byś chciała dzisiaj przyjść do mnie do domu , aby się lepiej poznać bardzo cię polubiłem i nie chcę zakończyć naszej przyjaźni - teraz swój wzrok skierował na mnie
- Oczywiście , że tak , ale o której godzinie - z dużym uśmiechem i nie dowierzaniem zapytałam się Neymara
- To może za dwie godziny u mnie co ty na to , a wiesz gdzie mieszkam - spytałam tym razem Neymar
- Mi pasuje to za dwie godziny u ciebie , tak wiem gdzie mieszkasz - powiedziałam Neymarowi patrząc na niego
- Jeśli wiesz to pokaż mi palcem - powiedział Neymar był bardzo dumny siebie
- O tu mieszkasz na przeciwko mnie - odpowiedziałam mu na jego pytanie
- Ahh dobrze - zaśmiał się Neymar
- No widzisz , dobra ja wezmę tylko swoje rzeczy z auta i już wychodzę - poinformowałam Neymara
- Pomóc ci może - zapytał Neymar odpinając pas samochodu
- Nie dziękuję i tak mi już wystarczająco pomogłeś - wyszłam z samochodu
Wtedy Neymar już odjechał swoim autem na swoją posesję a ja znajdowałam się przed drzwiami mojego domu szukałam kluczy w torebce .
I po chwili znalazłam moją zgubę (czyli kluczyki ) znajdowały się na samym dole torebki .Od razu otworzyłam wielkie drzwi mojego domu muszę przynac był naprawdę piękny . Bez zastanowienia się ruszyłam do kuchni , ale pierwszo zostawiłam swoje bagaże w salonie . Byłam strasznie głodna a w dodatku chciało mi się strasznie pic wiec wyjęłam wodę z torebki była akurat ostatnia , ale niestety do jedzenia już nic nie znalazłam po za moimi ulubionymi ciastkami .
#Godzinę pózniej
Rozpakowałam się w moim pokoju wszystkie moje ubrania znajdowały się w szafie , a gadżety były już w kontakcie . Niestety , ale w lodówce nic nie miałam , oczywiście nie ma mi się co dziwic nawet nie zdążyłam iśc na zakupy , ale byłam głodna oprócz ciastek i porannego śniadania to nic nie jadłam .
Podeszłam do mojej szafy i wybrałam ubrania , które założę do sklepu muszę się wybrać na zakupy bo w lodówce pustka i wybrałam to :
złapał mnie za nadgarstek i powiedział mi ...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- Martina mam do ciebie pytanie a bardziej prośbę - zapytał zakłopotany Neymar
- Słucham - powiedziałam z uśmiechem
- Bo wiesz jak ci to powiedzieć - Neymar swoje oczy skierował na moje ręce
- Nie bój się powiedzieć przecież nic ci nie zrobię - zaśmiałam się lekko
- Czy byś chciała dzisiaj przyjść do mnie do domu , aby się lepiej poznać bardzo cię polubiłem i nie chcę zakończyć naszej przyjaźni - teraz swój wzrok skierował na mnie
- Oczywiście , że tak , ale o której godzinie - z dużym uśmiechem i nie dowierzaniem zapytałam się Neymara
- To może za dwie godziny u mnie co ty na to , a wiesz gdzie mieszkam - spytałam tym razem Neymar
- Mi pasuje to za dwie godziny u ciebie , tak wiem gdzie mieszkasz - powiedziałam Neymarowi patrząc na niego
- Jeśli wiesz to pokaż mi palcem - powiedział Neymar był bardzo dumny siebie
- O tu mieszkasz na przeciwko mnie - odpowiedziałam mu na jego pytanie
- Ahh dobrze - zaśmiał się Neymar
- No widzisz , dobra ja wezmę tylko swoje rzeczy z auta i już wychodzę - poinformowałam Neymara
- Pomóc ci może - zapytał Neymar odpinając pas samochodu
- Nie dziękuję i tak mi już wystarczająco pomogłeś - wyszłam z samochodu
Wtedy Neymar już odjechał swoim autem na swoją posesję a ja znajdowałam się przed drzwiami mojego domu szukałam kluczy w torebce .
I po chwili znalazłam moją zgubę (czyli kluczyki ) znajdowały się na samym dole torebki .Od razu otworzyłam wielkie drzwi mojego domu muszę przynac był naprawdę piękny . Bez zastanowienia się ruszyłam do kuchni , ale pierwszo zostawiłam swoje bagaże w salonie . Byłam strasznie głodna a w dodatku chciało mi się strasznie pic wiec wyjęłam wodę z torebki była akurat ostatnia , ale niestety do jedzenia już nic nie znalazłam po za moimi ulubionymi ciastkami .
#Godzinę pózniej
Rozpakowałam się w moim pokoju wszystkie moje ubrania znajdowały się w szafie , a gadżety były już w kontakcie . Niestety , ale w lodówce nic nie miałam , oczywiście nie ma mi się co dziwic nawet nie zdążyłam iśc na zakupy , ale byłam głodna oprócz ciastek i porannego śniadania to nic nie jadłam .
Podeszłam do mojej szafy i wybrałam ubrania , które założę do sklepu muszę się wybrać na zakupy bo w lodówce pustka i wybrałam to :
Do torebki spakowałam tylko telefon , portfel i klucze .
Chciałam iść sobie powoli bez pośpiechu , ale byłam umówiona z Neymarem została mi tylko godzina a musiałam się jeszcze jakoś inaczej ubrać .
#20 minut pózniej Byłam już w domu w sklepie kupiłam potrzebne mi jedzenie , picie i coś słodkiego , ale żebym nie poszła do Neymar'a głodna to zrobiłam sobie na szybko naleśniki .
Po zjedzeniu i pomyciu naczyń udałam się do pokoju bo jakieś inne ubrania nie wiedziałam co wybrać mam tyle ubrań że masakra . Ale chciałam wybrać coś ładnego na to ważne dla mnie spotkanie sama nie wiedziałam co chciałam ubrać sukienkę ? a może spódniczkę ? nie nic z tego chcę wyglądać ładnie a za razem chcę czuć się wygodnie i wybrałam to :
nie robiłam żadnego makijażu zostawiłam swoją twarz naturalną . Nawet się nie obejrzałam już musiałam wychodzić , ale się cieszę ze tego wyjścia do niego . Zamknęłam tylko drzwi od domu i wyruszyłam przed siebie czyli prosto na jego posesję . Zadzwoniłam dzwonkiem do drzwi i od razu znajdował się za nimi Neymar .
- Hej - powiedziałam skrępowana
- Hej witam cię w moim domu - pokazał palcem na swój dom
- dziękuję za zaproszenie - staliśmy przed jego domem
- nie ma za co i wchodz do środka - powiedział Neymar
- a chcesz coś do picia i siadaj na kanapę jeśli chcesz - spytał po raz kolejny raz Neymar
- Poproszę soku - odpowiedziałam mu siedzac na kanapie
- już się robi - Neymar powiedział mi stojąc w kuchni
- proszę to dla ciebie
- dziękuję - powiedziałam mu z zawstydzeniem
- Martina mam do ciebie pytanie czy byś chciała ...
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
PRZEPRASZAM za błędy , ale pisałam na szybko :)
I jak myślicie co Neymar chciał powiedzieć Martinie ?
I PRZEPRASZAM za takie jakieś dziwne pismo , ale coś sie stało mi z blogiem i wyszło takie pismo
środa, 17 czerwca 2015
4 rozdział
ale jedna osoba mi to przerwała ...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- Przepraszam czy tu just wolne miejsce - spytał mi znajomy głos
- Tak wolne jest proszę usiąść - i zabrałam swoje rzeczy z fotela na moje kolana
- A nie przedstawiłem się jestem Neymar - i podał mi dłoń
- Aaa nie wierzę w własnym oczom - powiedziałam uradowana
- Co takiego - spytał Neymar
- No bo jesteś moim idolem i nigdy w to nie wierzyłam , ze kiedyś cie spotkam - powiedziałam z uśmiechem na twarzy
- No widzisz jednak mnie poznałaś- z uśmiechem odpowiedział mi Neymar
- Aaa nawet się nie przedstawiłam - powiedziałam
- Jestem Martina - i podałam mu swoją dłoń
- Jakie piękne imię masz - powiedział mi podając swoja dłoń
- A mogę cię o coś zapytać - powiedziałam zakłopotana
- Pewnie pytaj o co chcesz - odpowiedział mi
- Czy mogę prosić o zdjęcie z tobą , autograf na koszulce i w moim notesie - spytałam z szczerym uśmiechem
- Pewnie tylko daj mi coś do pisania
- Już już daję - wyciągnęłam z mojej torebki długopis i za razem koszulkę
- Proszę mój autograf już masz teraz tylko jeszcze zdjęcia - powiedział układając swoje włosy
Zrobiliśmy sobie wspólne zdjęcie i podczas naszego lotu dużo gadaliśmy praktycznie o wszystkim i o niczym najwięcej ja mówiłam o sobie bo ja wiedziałam praktycznie o nim wszystko . Bardzo miło nam się rozmawiało cały lot rozmawialiśmy bez przerwy , ale niestety nasza szczera rozmowa dobiegła końca . Nie cieszyłam się z tego powodu było mi bardzo smutno , ale za razem się cieszyłam , że chociaż mogłam z nim trochę porozmawiać to była dla mnie cudowna chwila w życiu na pewno sobie ją zapamiętam do końca życia .
- Niestety , ale musimy się tu już pożegnać - powiedziałam prawie ze łzami w oczach
- No tak musimy , ale obiecuję ci , że kiedyś będziemy się widywać codziennie - powiedział Neymar przytulając mnie
- To tylko marzenie , żeby widywać się codziennie - powiedziałam
- Ale trzeba uwierzyć , że się spełni - Neymar powiedział powoli już odchodząc
- Martina a ty jak wracasz do swojego domu ? - spytał stojąc nie daleko mnie
- Ja sama nie wiem miał po mnie ktoś przyjechać mówił mi tato , ale nikogo tu nie widać - odpowiedziałam Neymarowi zmartwiona jak ja wrócę do domu
- Może cię gdzieś podwieść -powiedział
- Nie dzięki nie musisz , nie będę ci robiła kłopotu zamówię sobie taksówkę - odpowiedziałam Neymarowi
- To żaden kłopot dla mnie wiec bierz swoje rzeczy i chodz ze mną - powiedział podchodząc do mnie
- Dziękuję - powiedziałam szczęśliwa
Powiedziałam mu , gdzie ma jechać i tam mnie zawiózł bez żadnego problemu .
- Dziękuję ci jeszcze raz , że mnie podwiozłeś tu właśnie mieszkam pokazałam palcem na wyznaczone miejsce - powiedziałam odpinając pas samochodu
- To nie był dla mnie żaden problem tylko sama przyjemność - powiedział z lekkim uśmiechem , ale w pewnej chwili złapał mnie na nadgarstek i powiedział mi ...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kochani mamy już 4 rozdział <3 Przepraszam za ten beznadziejny rozdział mam nadzieję że mi wybaczycie :)
Jak myślicie co powiedział Neymar Martinie ? to dowiecie się w nastepnym rozdziale :)
ale jedna osoba mi to przerwała ...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- Przepraszam czy tu just wolne miejsce - spytał mi znajomy głos
- Tak wolne jest proszę usiąść - i zabrałam swoje rzeczy z fotela na moje kolana
- A nie przedstawiłem się jestem Neymar - i podał mi dłoń
- Aaa nie wierzę w własnym oczom - powiedziałam uradowana
- Co takiego - spytał Neymar
- No bo jesteś moim idolem i nigdy w to nie wierzyłam , ze kiedyś cie spotkam - powiedziałam z uśmiechem na twarzy
- No widzisz jednak mnie poznałaś- z uśmiechem odpowiedział mi Neymar
- Aaa nawet się nie przedstawiłam - powiedziałam
- Jestem Martina - i podałam mu swoją dłoń
- Jakie piękne imię masz - powiedział mi podając swoja dłoń
- A mogę cię o coś zapytać - powiedziałam zakłopotana
- Pewnie pytaj o co chcesz - odpowiedział mi
- Czy mogę prosić o zdjęcie z tobą , autograf na koszulce i w moim notesie - spytałam z szczerym uśmiechem
- Pewnie tylko daj mi coś do pisania
- Już już daję - wyciągnęłam z mojej torebki długopis i za razem koszulkę
- Proszę mój autograf już masz teraz tylko jeszcze zdjęcia - powiedział układając swoje włosy
Zrobiliśmy sobie wspólne zdjęcie i podczas naszego lotu dużo gadaliśmy praktycznie o wszystkim i o niczym najwięcej ja mówiłam o sobie bo ja wiedziałam praktycznie o nim wszystko . Bardzo miło nam się rozmawiało cały lot rozmawialiśmy bez przerwy , ale niestety nasza szczera rozmowa dobiegła końca . Nie cieszyłam się z tego powodu było mi bardzo smutno , ale za razem się cieszyłam , że chociaż mogłam z nim trochę porozmawiać to była dla mnie cudowna chwila w życiu na pewno sobie ją zapamiętam do końca życia .
- Niestety , ale musimy się tu już pożegnać - powiedziałam prawie ze łzami w oczach
- No tak musimy , ale obiecuję ci , że kiedyś będziemy się widywać codziennie - powiedział Neymar przytulając mnie
- To tylko marzenie , żeby widywać się codziennie - powiedziałam
- Ale trzeba uwierzyć , że się spełni - Neymar powiedział powoli już odchodząc
- Martina a ty jak wracasz do swojego domu ? - spytał stojąc nie daleko mnie
- Ja sama nie wiem miał po mnie ktoś przyjechać mówił mi tato , ale nikogo tu nie widać - odpowiedziałam Neymarowi zmartwiona jak ja wrócę do domu
- Może cię gdzieś podwieść -powiedział
- Nie dzięki nie musisz , nie będę ci robiła kłopotu zamówię sobie taksówkę - odpowiedziałam Neymarowi
- To żaden kłopot dla mnie wiec bierz swoje rzeczy i chodz ze mną - powiedział podchodząc do mnie
- Dziękuję - powiedziałam szczęśliwa
Powiedziałam mu , gdzie ma jechać i tam mnie zawiózł bez żadnego problemu .
- Dziękuję ci jeszcze raz , że mnie podwiozłeś tu właśnie mieszkam pokazałam palcem na wyznaczone miejsce - powiedziałam odpinając pas samochodu
- To nie był dla mnie żaden problem tylko sama przyjemność - powiedział z lekkim uśmiechem , ale w pewnej chwili złapał mnie na nadgarstek i powiedział mi ...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kochani mamy już 4 rozdział <3 Przepraszam za ten beznadziejny rozdział mam nadzieję że mi wybaczycie :)
Jak myślicie co powiedział Neymar Martinie ? to dowiecie się w nastepnym rozdziale :)
niedziela, 14 czerwca 2015
3 rozdział
I tata zaczął .
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- Mamy co ciebie Martina propozycję - powiedziałam mama
- Ale jaką ?
- Wyjeżdżasz jutro do Barcelony spełniać swoje marzenia - tym razem powiedział tata z uśmiechem
- Naprawdę nie macie pojęcia jak się ciesze i wtedy ich przytuliłam z całej siły ,a tak z ciekawości o której mam samolot ?
- Samolot masz jutro o godz. 11.00
- Okey , idę się pakować bo nie zdążę
I w tej chwili ruszyłam po schodach do mojego pokoju się pakować . Na samym początku zaczęłam wyciągać wszystkie mi potrzebne ubrania z szafy i układałam je na łóżko . Wybierałam tylko te ubrania , które były mi potrzebne ma wyjazd i nic więcej .
Po 2 godzinach pakowania się byłam zmęczona i za razem głodna . Udałam się do kuchni coś zjeść i się czegoś napić , ale znalazłam na stole znalazłam kartkę i pisało na niej :
" My jesteśmy teraz w kinie na filmie
nie mamy pojęcia kiedy wrócimy
Ponieważ chcemy iść jeszcze na jakieś
małe zakupy .
Baw się dobrze ! "
Rodzice
PS. Przepraszamy , że ci nie powiedzieliśmy , ale nie chcemy ci przeszkadzać .
Szczerze ? nawet dobrze , że mi nic nie powiedzieli ponieważ i tak bym pewnie im odmówiła nie mam czasu dzisiaj na żadne przyjemności . Przez te 2 godziny spakowałam tylko ubrania i to wszystko , a muszę jeszcze moje kosmetyki i moje gadżety jeszcze spakować , ale nie teraz o tym byłam przecież głodna .
Po długim namyśle postanowiłam zrobić sobie coś słodkiego i postanowiłam na gofry z bitą śmietaną i do tego jeszcze owoce , a do picia koktajl z truskawek .
Po nie całej godzinie zjadałam mój obiad z smakiem . Umyłam naczynia i wybrałam się do salonu pooglądać telewizję , ale jak zawsze same nudy nic ciekawego nie leciało . Bez zastanowienia się pobiegłam szybko do mojego pokoju prawie bym się zabiła o własne nogi a biegłam do mojego pokoju w celu spakowania jeszcze innych rzeczy . Podładowałam jeszcze laptopa , komórkę i Ipada więcej gadżetów nie potrzebowałam wybrałam się jeszcze do łazienki , żeby wziąść stamtąd moje kosmetyki , płyn do kompania się , ręcznik i wzięłam jeszcze mój szlafrok .
Po godzinie jestem już spakowana wszystko mam w swojej torbie i chyba wszystko spakowałam nic nie zapomniałam (mam taką nadzieję )
#Następnego dnia rano
Obudziłam się o godzinie 9:30 ponieważ na taką godzinę ustawiłam sobie budzik . Wstałam pełna radości i nie byłam nawet zmęczona jak poszłam spać o godz: 24.00 co szczerze mnie zdziwiło.
Zeszłam na dół do kuchni tam byli już moi rodzice siedzieli z kawą i śniadaniem .
- Hej córeczko jak noc ci minęła - spytała mama
- Hej bardzo dobrze , a o której wczoraj wróciliście z kina ?
- My wróciliśmy o 1.00 w nocy , a tu siadaj i jedz śniadanie
Śniadanie zjadłam ze smakiem szybko wybrałam się do łazienki , aby zrobić poranne czynności .
Ubrałam się w to :
Nie robiłam żadnego makijażu tylko nałożyłam sobie na usta balsam .
Teraz tylko wziąść walizki na dół i co najgorsze jest ta chwila pożegnania się .
- No to co musimy już jechać - zawołał tata
- Tak już jedziemy - krzyknęłam
Popatrzyłam jeszcze szybko na zegar , który wisiał w salonie i wskazywała godzina 10:20.
#40 minut póżniej
Jesteśmy już na lotnisku teraz tylko czekać jeszcze na samolot , który wylatuje za 5 minut .
- Niestety , ale musimy się jeszcze pożegnać - powiedziałam smutna
- Tak musimy wiec baw się dobrze , spełniaj swoje marzenia i mam nadzieję , że kogoś tam spotkasz - powiedział tata
- To paa . Kocham was mocno
- Paa pisz do nas codziennie
I w taki o to sposób się pożegnaliśmy ruszyłam w stronę samolotu oddałam tylko swoje bagaże i udałam się do samolotu usiadałam tak , gdzie było wolne miejsce . Siedzę sobie spokojnie chciałam założyć już słuchawki , ale jedna osoba mi to przerwała ...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
PRZEPRASZAM , że taki dziwny jest nie wyszedł mi coś za bardzo :)
Mam nadzieję że wam się chociaż podoba . Przepraszam za błędy , ale pisałam na szybko Przedtem daliście radę wiec teraz też dacie
5 komentarzy - następny rozdział
KOMENTUJESZ MOTYWUJESZ <3
środa, 10 czerwca 2015
2 rozdział
Ale , gdy chciałam otwierać klamkę ...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Otwierałam już powoli klamkę od sklepu nagle jakiś piany alkoholik zaczął mnie obmacywać od tyłu ciągnął mnie z całej siły w jakieś miejsce .
Zaczęłam wołać na cały głos pomocy , pomocy !!! niech mi ktoś pomoże !!! i zaczęły mi już powoli lecieć łzy jedna po drugiej , ale postanowiłam , że dam radę i się wydostanę z jego uścisku , ale to nic nie dało znowu zaczęłam wołać kogoś po pomoc i przybiegł mi na pomoc jakiś chłopak jak na mojego oko jest w moim wieku .
- Proszę pomóż mi błagam cię - zaczęłam krzyczeć w jego stronę . Ale to na nic bo chyba sam się wystraszył i uciekł .Zaczęłam mówić sama do siebie :
- Ooo na pewno nie dam mu za wygraną . Więc zaczęłam go kopać z całej siły , waliłam pięściami wszystko co się dało.
I po chwili wydostałam się z jego uścisku bez zastanowienia się zaczęłam uciekać . Nawet nie chciało mi się już pić , ale z całej siły jak tylko mogłam biegłam w stronę domu tak szybko biegłam aż nie zauważyłam małego , brudnego pieska niestety , ale go przewróciłam jak biegłam i od razu się wróciłam i postawiłam na ziemię nikogo w pobliżu nie było martiłam się co z nim zrobić przecież nie zostawię go tutaj tak całkiem samego . Wzięłam małego pieska na ręce i ruszyłam przed siebie a mianowicie do parku tam musiałam sobie wszystko przemyśleć na spokojnie usiadłam sobie na ławkę a piesek razem ze mną nie wiedziałam która godzina wiec spytałam się starszej pani :
- Dzień dobry przepraszam że przeszkadzam , ale nie wie pani przypadkiem która godzina
- A dzień dobry chwileczkę sprawdzę
- dobrze - powiedziałam
- Godzina jest 11:00
- dziękuję bardzo do widzenia miłego dnia życzę
- do widzenia tobie również życzę ci moda damo miłego dnia
I tak właśnie zakończyła się moja rozmowa z tą przemiłą panią , ale znowu sobie usiadłam na ławkę byłam bardzo smutna a zarazem miałam mętlik w głowie czy powiedzieć mamie co się dzisiaj rano mi przytrafiło z jednej strony bym powiedziała a z drugiej nie sama już nie wiem co mam robić a tu jeszcze do tego wszystkiego ten pies .
Po 20 minutach byłam już w domu otworzyłam tylko drzwi i weszłam widziałam od razu , że coś jest nie tak zachowywali się inaczej niż zwykle coś tam sobie mówili między sobą , ale gdy zauważyli mnie od razu zapadła cisza jagby nigdy nic oczywiście nie obeszło się bez pytań typu : co to za pies , skąd go masz itd.
Po naszej rozmowie powiedzieli mi tylko tyle :
- No nic musimy coś zrobić z nim przecież nie może z nami być - powiedział tata
- Ale co ? - zapytałam
- Teraz pójdziesz z nim na podwórko umyjesz go , nakarmisz i pobawisz się z nim trochę ja naszykuję dla niego coś do spania i zadzownię do weterynarza czy mogę przyjść z nim na kontrol - powiedziała moja mama .
Wziełam tylko psa i poszłam zrobić to co mi kazała moja mama , ale po dwóch godzinach zrobienia wszystkiego co mama kazała to już padam na kolana brak sił , Udałam się do mojego pokoju oczywiście psa zostawiłam na podwórku niech sobie pobiega . Wziełam na swoje kolana mojego laptopa i weszłam na różne strony internetowe po przeczytaniu wszystkiego i dowiedzeniu się nowych wiadomości o sporcie udałam się do kuchni po coś do picia chciałam już iść , ale mama mnie zatrzymała i powiedziała :
- Martina siadaj już jest obiad
- dobra już siadam a pomóc ci coś ? - spytałam
- nie musisz już wszystko zrobione a potem musimy z tatą poważnie z tobą porozmawiać
Po naszym wspólnym posiłku i posprzątaniu tata powiedział mi żebym przyszła do salonu musimy porozmawiać już się szczerze bałam co oni od demnie chcą i tata zaczął ...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Już mamy 2 rozdział mam nadzieję że wam się podoba i proszę o komentarze MOŻNA ANONIMOWO więc 4 komentarze następny rozdział dacie radę wierzę w was :)
Ale , gdy chciałam otwierać klamkę ...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Otwierałam już powoli klamkę od sklepu nagle jakiś piany alkoholik zaczął mnie obmacywać od tyłu ciągnął mnie z całej siły w jakieś miejsce .
Zaczęłam wołać na cały głos pomocy , pomocy !!! niech mi ktoś pomoże !!! i zaczęły mi już powoli lecieć łzy jedna po drugiej , ale postanowiłam , że dam radę i się wydostanę z jego uścisku , ale to nic nie dało znowu zaczęłam wołać kogoś po pomoc i przybiegł mi na pomoc jakiś chłopak jak na mojego oko jest w moim wieku .
- Proszę pomóż mi błagam cię - zaczęłam krzyczeć w jego stronę . Ale to na nic bo chyba sam się wystraszył i uciekł .Zaczęłam mówić sama do siebie :
- Ooo na pewno nie dam mu za wygraną . Więc zaczęłam go kopać z całej siły , waliłam pięściami wszystko co się dało.
I po chwili wydostałam się z jego uścisku bez zastanowienia się zaczęłam uciekać . Nawet nie chciało mi się już pić , ale z całej siły jak tylko mogłam biegłam w stronę domu tak szybko biegłam aż nie zauważyłam małego , brudnego pieska niestety , ale go przewróciłam jak biegłam i od razu się wróciłam i postawiłam na ziemię nikogo w pobliżu nie było martiłam się co z nim zrobić przecież nie zostawię go tutaj tak całkiem samego . Wzięłam małego pieska na ręce i ruszyłam przed siebie a mianowicie do parku tam musiałam sobie wszystko przemyśleć na spokojnie usiadłam sobie na ławkę a piesek razem ze mną nie wiedziałam która godzina wiec spytałam się starszej pani :
- Dzień dobry przepraszam że przeszkadzam , ale nie wie pani przypadkiem która godzina
- A dzień dobry chwileczkę sprawdzę
- dobrze - powiedziałam
- Godzina jest 11:00
- dziękuję bardzo do widzenia miłego dnia życzę
- do widzenia tobie również życzę ci moda damo miłego dnia
I tak właśnie zakończyła się moja rozmowa z tą przemiłą panią , ale znowu sobie usiadłam na ławkę byłam bardzo smutna a zarazem miałam mętlik w głowie czy powiedzieć mamie co się dzisiaj rano mi przytrafiło z jednej strony bym powiedziała a z drugiej nie sama już nie wiem co mam robić a tu jeszcze do tego wszystkiego ten pies .
Po 20 minutach byłam już w domu otworzyłam tylko drzwi i weszłam widziałam od razu , że coś jest nie tak zachowywali się inaczej niż zwykle coś tam sobie mówili między sobą , ale gdy zauważyli mnie od razu zapadła cisza jagby nigdy nic oczywiście nie obeszło się bez pytań typu : co to za pies , skąd go masz itd.
Po naszej rozmowie powiedzieli mi tylko tyle :
- No nic musimy coś zrobić z nim przecież nie może z nami być - powiedział tata
- Ale co ? - zapytałam
- Teraz pójdziesz z nim na podwórko umyjesz go , nakarmisz i pobawisz się z nim trochę ja naszykuję dla niego coś do spania i zadzownię do weterynarza czy mogę przyjść z nim na kontrol - powiedziała moja mama .
Wziełam tylko psa i poszłam zrobić to co mi kazała moja mama , ale po dwóch godzinach zrobienia wszystkiego co mama kazała to już padam na kolana brak sił , Udałam się do mojego pokoju oczywiście psa zostawiłam na podwórku niech sobie pobiega . Wziełam na swoje kolana mojego laptopa i weszłam na różne strony internetowe po przeczytaniu wszystkiego i dowiedzeniu się nowych wiadomości o sporcie udałam się do kuchni po coś do picia chciałam już iść , ale mama mnie zatrzymała i powiedziała :
- Martina siadaj już jest obiad
- dobra już siadam a pomóc ci coś ? - spytałam
- nie musisz już wszystko zrobione a potem musimy z tatą poważnie z tobą porozmawiać
Po naszym wspólnym posiłku i posprzątaniu tata powiedział mi żebym przyszła do salonu musimy porozmawiać już się szczerze bałam co oni od demnie chcą i tata zaczął ...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Już mamy 2 rozdział mam nadzieję że wam się podoba i proszę o komentarze MOŻNA ANONIMOWO więc 4 komentarze następny rozdział dacie radę wierzę w was :)
poniedziałek, 8 czerwca 2015
1 rozdział
Obudził mnie dość głośny krzyk mojej mamy bez zastanowienia się wybiegłam z mojego pokoju jak poparzona . Szukałam mojej mamy po całym domu , ale nie mogłam jej znaleść , ale został mi ostatni pokój czyli moich rodziców sypialnia .
- Mami co się stało , że tak krzyczysz
- Martina za tobą -mówi moja mama przez krzyki
- Ale co za mną - spytałam
- Obróć się - krzykneła
- Spokojnie przecież to nic takiego daj mi coś twojego buta to zabiję - powiedziałam przez śmiech
- Już już , trzymaj - rzuciła mi mama
- Okey już jest po wszystkim pająk zabity i w tej chwili wyszłam z sypialni rodziców . Gdy weszłam do mojego pokoju pierwszo co zrobiłam to wzięłam telefon do ręki i popatrzyłam na godzinie i wyświetlacz pokazywał 9:00. Nie powie lubię sobie pospać no , ale w takiej sytuacji jakie miała miejsce przed chwilą to nie mogłam już zasnąć . Więc postanowiłam , że wybiorę się pobiegać bez zastanowienia się udałam się w stronę szafy od razu wybrałam to :
Obudził mnie dość głośny krzyk mojej mamy bez zastanowienia się wybiegłam z mojego pokoju jak poparzona . Szukałam mojej mamy po całym domu , ale nie mogłam jej znaleść , ale został mi ostatni pokój czyli moich rodziców sypialnia .
- Mami co się stało , że tak krzyczysz
- Martina za tobą -mówi moja mama przez krzyki
- Ale co za mną - spytałam
- Obróć się - krzykneła
- Spokojnie przecież to nic takiego daj mi coś twojego buta to zabiję - powiedziałam przez śmiech
- Już już , trzymaj - rzuciła mi mama
- Okey już jest po wszystkim pająk zabity i w tej chwili wyszłam z sypialni rodziców . Gdy weszłam do mojego pokoju pierwszo co zrobiłam to wzięłam telefon do ręki i popatrzyłam na godzinie i wyświetlacz pokazywał 9:00. Nie powie lubię sobie pospać no , ale w takiej sytuacji jakie miała miejsce przed chwilą to nie mogłam już zasnąć . Więc postanowiłam , że wybiorę się pobiegać bez zastanowienia się udałam się w stronę szafy od razu wybrałam to :
Do ręki wzięłam tylko telefon i słuchawki poniformowałam moją mamę , że idę pobiegać .
W trakcie mojego biegania zachciało mi się strasznie pić miałam to szczęście bo sklep był dusz pod moim nosem no , ale gdy chciałam już otwierać klamkę ...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Przepraszam , że taki krótki , ale chciałam dla was napisać rozdział i dać jak najszybciej :) jakoś średnio mi wyszedł , ale opinię zostawiam wam
niedziela, 7 czerwca 2015
Prolog !
Mam na imię Martina studiuję prawo bardzo mnie to interesuje i mam marzenia związane z prawem . Chcę wyjechać do Barcelony i tam spełniać woje marzenia . Obecnie mieszkam w Brazylii z moimi rodzicami nie mam rodzeństwa .
Studia już skończyłam teraz mogę spokojnie zacząć wakacje i sobie już wszystko planować . Mam dużo planów , ale mam jedno z planów i chcę wyjechać do Barcelony tam się spełniać w swoim ulubionym zawodzie oczywiście też tam chcę wyjechać ponieważ jest tam mój ukochany klub można się domyśleć jest to ukochana FC Barcelona . Wiem nie poznać to po mnie , że ja Martina mam swój ukochany klub moi znajomi o tym wiedzą , ale nie wszyscy tylko ci najbliżsi . Jestem dumna z bycia Cule .
Mam marzenia jak , każdy człowiek z nas nigdy się nie poddaję chcę osiągnąć to o czym zawsze marzyłam .
Mieszkam w bogatej rodzinie moja mama jest wizaźystką , a mój tata jest prawnikiem . Dużo osób za raz sobie może pomyśleć, że jak jestem bogata to sobie na wszystko mogę pozwolić i kupować sobie co chcę i za ile chcę i chodzę do najdroższych sklepów jakie są . Właśnie , że nie chodzę do takich sklepów ja lubię ubierać się na sportowo coś luznego o wiadomo jak gdzieś wychodzę to się ubieram ładnie , żeby jakoś wyglądać .
Na co dzień zajmuję się fotografią jest to moje hobby od razu po piłce nożnej i bieganiu . Lubię bardzo biegać tym bardziej sama wtedy mogę o wszystkim pomyśleć na spokojnie . Piłkę nożna kocham jest ona na pierwszym miejscu nie gram w żadnym klubie ponieważ nie miałam bym nawet czasu grać w tym klubie , ale gdy znajdę chwilę wolną to ubieram się w strój piłkarski biorę ze sobą piłkę i idę grać . Ale nie gram z różnych powodów jednym z nich jest , że po protu brak czasu , ale teraz zaczynam wakacje i na pewno znajdę czas na wszystko .
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kochani zapraszam na prolog jakoś nie jestem z niego zadowolona mam nadzieję , że chociaż wam się podoba :) przepraszam na błędy , ale się spieszyłam
Mam na imię Martina studiuję prawo bardzo mnie to interesuje i mam marzenia związane z prawem . Chcę wyjechać do Barcelony i tam spełniać woje marzenia . Obecnie mieszkam w Brazylii z moimi rodzicami nie mam rodzeństwa .
Studia już skończyłam teraz mogę spokojnie zacząć wakacje i sobie już wszystko planować . Mam dużo planów , ale mam jedno z planów i chcę wyjechać do Barcelony tam się spełniać w swoim ulubionym zawodzie oczywiście też tam chcę wyjechać ponieważ jest tam mój ukochany klub można się domyśleć jest to ukochana FC Barcelona . Wiem nie poznać to po mnie , że ja Martina mam swój ukochany klub moi znajomi o tym wiedzą , ale nie wszyscy tylko ci najbliżsi . Jestem dumna z bycia Cule .
Mam marzenia jak , każdy człowiek z nas nigdy się nie poddaję chcę osiągnąć to o czym zawsze marzyłam .
Mieszkam w bogatej rodzinie moja mama jest wizaźystką , a mój tata jest prawnikiem . Dużo osób za raz sobie może pomyśleć, że jak jestem bogata to sobie na wszystko mogę pozwolić i kupować sobie co chcę i za ile chcę i chodzę do najdroższych sklepów jakie są . Właśnie , że nie chodzę do takich sklepów ja lubię ubierać się na sportowo coś luznego o wiadomo jak gdzieś wychodzę to się ubieram ładnie , żeby jakoś wyglądać .
Na co dzień zajmuję się fotografią jest to moje hobby od razu po piłce nożnej i bieganiu . Lubię bardzo biegać tym bardziej sama wtedy mogę o wszystkim pomyśleć na spokojnie . Piłkę nożna kocham jest ona na pierwszym miejscu nie gram w żadnym klubie ponieważ nie miałam bym nawet czasu grać w tym klubie , ale gdy znajdę chwilę wolną to ubieram się w strój piłkarski biorę ze sobą piłkę i idę grać . Ale nie gram z różnych powodów jednym z nich jest , że po protu brak czasu , ale teraz zaczynam wakacje i na pewno znajdę czas na wszystko .
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kochani zapraszam na prolog jakoś nie jestem z niego zadowolona mam nadzieję , że chociaż wam się podoba :) przepraszam na błędy , ale się spieszyłam
sobota, 6 czerwca 2015
Bohaterzy
Martina Ritter 20-letnia studentka prawa .Pochodzi z Brazylii . Chce spełniac swoje marzenia. Miała pełno chłopaków , ale nigdy z nimi nie była na poważnie
Martina Ritter 20-letnia studentka prawa .Pochodzi z Brazylii . Chce spełniac swoje marzenia. Miała pełno chłopaków , ale nigdy z nimi nie była na poważnie
Neymar da Silva Santos Júnior 23-letni piłkarz FC Barcelony występujący na pozycji napastnika , reprezentant Brazylii . Szuka tej jedynej . Lubi sobie czasami popic jak każdy , ale nie do przesady .
Rafaella Beckran 19- letnia siostra Neymar'a .
W moim opowiadaniu pojawi się również :
*piłkarze FCB i ich żony , dziewczyny
* przyjaciele Neymar'a
*rodzina Neymar'a
*trener FCB
*fani
Mam nadzieję , że wam się spodoba i że ktoś będzie chciał czytac tego bloga z tamtym mi cos nie wyszło , ale postanowiłam , że spróbuję jeszcze raz :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)






